رو راست
ماه سپید دربیشه ها می درخشدازهر شاخساری آوایی بر می خیزددر زیر شاخه ها ای نازنین دلداربرکه مانند آیینه ی ژرف نیمرخ بید تیره رنگ راآنجا ک باد زاری سر می دهدمنعکس می سازداینک ساعت رویا فرا رسیده آسایشی دلنوازاز آسمانی که دختر شبانگاهیآن را با رنگی خوش درآمیختهگویی فرود می آید! چه ساعت دلپذیری!
برچسب:
نویسنده: کاوه کاشفی